Γυναίκες στις μηχανές

  

                 Κάποτε στο Μπρούκλυν

  

    Στη Νέα Υόρκη βγάζαμε φορτίο,
      που από χθες με πλοίο ψυγείο,
      είχαμε έρθει απ' το  Μαδράς
      και βγήκα λίγο ο φουκαράς,
      ανάθεμα την ώρα,
      που να στα λέω τώρα....

Η σκληρή η λησταρχίνα
με τρομοκράτησε... 
                           μα, φίνα
πήγανε όλα τελικά...
Κωλοφαρδία γενικά,
θάλεγα....
                πολύ τύχη...
αφού κάποιο καθίκι,
επέμενε να με χαρακώσουν
μα τα γκρικ-ίνγκλις* θα γλυτώσουν                         *μπερδεμένα ελληνοαγγλικά
εμένανε απ' τα στιλέτα
των μηχανόβιων....
                          ή τη φαλτσέτα !

"Φάιβ μπακς"* μόνο μπατίρη ?                                  *πέντε δολάρια
δεν στα παίρνω....  άι σιχτίρι....
και μη σε ξαναδώ μπροστά μου
στο Μπρούκλυν και στη γειτονιά μου''
μούπε η άγρια αμαζόνα
'κείνο τον ψυχρό χειμώνα !

              Ελληνοαμερικανίδα
              μετανάστρια από Χαλκίδα,
              πέντε χρονών την είχαν φέρει,
              μα κανείς να πει δεν ξέρει,
              αν υπάρχουν οι δικοί της
              και το νόθο το παιδί της....

Μια γκόμενα της αμαρτίας
που ήτανε της συμμορίας
το αναμφισβήτητο κουμάντο.

Πρώτη στο κοντραμπάντο,
μπόμπες ποτά και φούντες,
κι οι παρεπιδημούντες,
στην Νέα Υόρκη ξέρουν,
το τατουάζ της πολλές φέρουν
σ' απόκρυφα σημεία,
μα εκτός από λεσβία,
και κάμποσοι  πως την καβαλικεύαν,
από τη συμμορία λέγαν....

Μαρσάρισαν τις μηχανές
και λάκισαν σαν αστραπές,
που άκουσαν μπατσο-σειρήνες....
                                                                            



               Χρόνια μετά και... εν Αθήναις,
               στη σύνταξη πιά και για δουλειά
               έτυχε κάποια φορά
               να πάω Μοναστηράκι....

              Γερόντισσα που γεροντάκι
              έμοιαζε...
                              χαρακωμένη
             στη μούρη αυτή  σημαδεμένη,
             είδα την πρώην αμαζόνα,
             ακουμπισμένη σε κολώνα,
             να λέει τσιγάρα-λάθρα θέλεις κύριος ?

            Ο κόσμος είν' πολύ μυστήριος....

            Της είπα ότι την θυμάμαι,
            κι ότι ακόμα τη φοβάμαι !

            Μα αντί μ' οργή,  αυτή,  με δάκρυ,
            με χαιρετάει και εν τάχει
            μου λέει ότι απελάθη,
            γιατί δεν είχε γεννηθεί,
            η ίδια στην Αμερική,
            και μ' ένα νομικό τερτίπι,
            ''μ' έδιωξαν''...  
                             μου λέει με λύπη.

Παράνομα στην Αμερική
κι οι γέροι της είχανε μπεί
που όπως είπα,  είχαν χαθεί,
και δεν υπήρχε ένα χαρτί,
να δείξει αυτή στη φυλακή,
όπου την είχανε κλεισμένη,
ισόβια καταδικασμένη,
σαν άτομο επικίνδυνο.

Την είπανε δημόσιο κίνδυνο.

Όμως και κει είχε ''λυσσάξει'',
δυό τρεις στο ξύλο είχε σπάσει...
Κι είχε πρωτοφανή ευχέρεια.... 
να φτιάχνει κοφτερά μαχαίρια

Έγινε ο "Μπος" της φυλακής,
μαριχουάνα και χασίς,
τροφοδοτούσε ως και μπάτσους
και έπεφταν όλοι στους μπάφους....

Έτσι, για ν' απαλλαγούνε,
από την χώρα την πετούνε,
και ήρθε να μας εκπαιδεύσει,
η νέα γενιά μας να μπορέσει
με εφόδια... 
             να μπει στα κόλπα
πως να τα φέρνει βόλτα...

Καλά λένε... ''Μάθε τέχνη κι άστηνε
κι άμα πεινάσεις πιάστηνε....''
________________________________________
   

Μία Χιπ Χόπ-ερα

Το στόρυ σε σκηνές  -9η

______________________________________________________________________  του Οδυσσέα Ηβιλάγια

Ραπ-όπερα,  Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga

e-mail: pmataragas@yahoo.com       
__________________________

πηγή

  the foreigner  

Απ' την ομίχλη μιας σελίδας

     Σκηνή 7η

  Τ' ονείρου

      Ενός βιβλίου την ηρωίδα
      ερωτεύτηκα και είδα
      μες τον ύπνο μου χθες βράδυ...

      Τ' όνειρου....

                         [εχάθη το σκοτάδι

      σαν πήδησε από τη σελίδα,

      του συγγραφέα η ηρωίδα...

      Άυλη.... 

           [μα 'χε ζεστό το χέρι

      που με παράσερνε σε μέρη

      που πάει μόνο η φαντασία.

      Δεν  πάνε τραίνα... ούτε πλοία...

      ούτε ποτέ είχα περάσει,

      παρόλο μια ζωή 'χα χάσει

      μες στους γκαζάδες*                                     *πετρελαιοφόρα πλοία

                          [αφού 'χα οργώσει                  

      ωκεανούς...

                          [κι είχα μιά γνώση
      από της γης κάθε γωνία...

Μπουνάτσα... μαζί και τρικυμία 

όλα με μπέρδευαν 'κει πέρα...

δεν ήταν νύχτα.... 
                           δεν ήταν μέρα.

Κάτι σαν άγρια νηνεμία,

μιά αγνότητα με ....αμαρτία !

Αμίλητοι μέναμε κι οι δύο....

Ξάφνου.... 

            τ' αλλόκοτο τοπίο

με την ομίχλη την αχνή,  

ραγδαία γίνεται μαβί

και είχε κάτι από Νταλί...

   Το παγωμένο της πια χέρι,

    μ' άφησε.... 

              λέγοντας πως Κλαίρη

    ήτανε τ' όνομά της,

    και πως μιας άλλης... 

                    [ήταν σκιά της.

    Μετά, μου λέει μ' ενοχή, 

    δεν είναι... 

            [η δικιά της η ζωή, 

    αυτή που νόμιζα εγώ...

        ''πρέπει αλήθεια να σου πω,

         δεν φταίω πού 'μπλεξα σ' αυτό.

         Φτηνής φυλλάδας ηρωίδα

         ήμουν όταν σε μια σελίδα

         τον έρωτα του συγγραφέα

         προκάλεσα...

                               (δεν είχα ιδέα)...

         και έχοντας 'μένα στο μυαλό,         

         στο κυριλέ βιβλίο αυτό, 

         που διάβαζες με θαυμασμό,

         (στο λέω αυτό με σαρκασμό),     

         μεσ' τη χλιδή με ντύνει

         νέα μορφή μου δίνει ... 

         και νέα ζωή, αφού σε λαίδη

         μεταμορφώνομαι που κλέβει

         καρδιές όπως και τη δική σου.

         Ενώ.....

                της Άννας και του Χρήστου

         από "παλπ-φίξιον"* της σειράς,       *φτηνό περιοδικό με χαρτί φτηνιάρικο

         σε διήγημα της συμφοράς,

         είμαι η κόρη απ' το Παγκράτι

         πούμενα πριν η κρίση νάρθει

         και τ' όνειρό σου κάνε κράτει,

         γιατί, στην πάμφθηνη φυλλάδα,

         επέστρεψα στην Αμαλιάδα.

         και κρέμομαι στα περίπτερα...

         Ξέχνα με.... λέω καλύτερα.

________________________

     

Μία Χιπ Χόπ-ερα

Το στόρυ σε σκηνές  -7η

______________________________________________________________________  του Οδυσσέα Ηβιλάγια

Ραπ-όπερα  

Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga

e-mail: pmataragas@yahoo.com       
__________________________

  the foreigner  

Και οι ξένοι... τη 'λέγαν ''Φόρτε Γκρέκα''

    σκηνή 6

Από τα τέσσερά της

     Από τα τέσσερά της
     μαζί με τον μπαμπά της,
     μεγάλωσε μες στους γκαζάδες*        *πετρελαιοφόρα πλοία

    και για παιχνίδια μακαράδες*          *τροχαλίες

    είχε...  
         [και γρασαδόρους.        

Για νέους... και παλιούς
              [θαλασσοπόρους
άκουε όλο ιστορίες.

Ταξίδεψε σ' όλες τις γωνίες,
της γης, της οικουμένης...

Tης μούρης της, τής μαυρισμένης,
στα λάδια* όλης βουτηγμένης            *τα πετρέλαια            
η αστεία μου 'μεινε  εικόνα...

Αυτή, κατά κανόνα,

αντί να παίζει....

                   σαν τα παιδάκια,

μετά το "μπατεργόρθ"*....                        *(butterworth) καθαρισμός αμπαριών

                                     στα τάνκια*           *αμπάρια   

βουτούσε του γκαζά.

    

     Έτρωγε βέβαια καρπαζά             

     απ' τον καπτα Δημήτρη....

     μα το παιγνίδι επανελήφθη,

     πάλι και πάλι, ενώ γοργόνα

     την φώναζαν κατά κανόνα,

     καθώς βουτούσε απ' το κοράκι*             *ναυτ. η άκρη της πλώρης

    στα πόρτα...*                                               *λιμάνια

                      και σαν το ψαράκι...

     κολύμπαγε μέχρι τον κάβο,

     στα τροπικά μα και με πάγο....

    Όταν της έδωσαν μια κούκλα,

    τους την επέταξε στα μούτρα....

    Η μόνη φίλη που θα κάνει,

    ήταν μαϊμού απ' το λιμάνι

    του Ταματάβε, Μαδαγασκάρη,

    που ο μπαμπάς, τής είχε πάρει...

Σαν λίγο πια θα μεγαλώσει,

μπορούσε μόνη ν' αρματώσει

στα τάνκερ και στα φορτηγά,

με μάτια αυτή σχεδόν κλειστά

τις μπίγες*.....                                                *γερανοί του πλοίου

                  και στις σκαλωσιές

με ματσακόνι* στις πλευρές                                  *σφυρί αποσκωρίασης

του καραβιού, βγάζει δουλειά,

πιότερη απ' τα παιδιά

της πλώρης...*                                                         *ναύτες

                          κι όλα αυτά,

τα καλοκαίρια, που κλειστά

ήτανε τα σκολειά.

     Κάπου εκεί στα δεκαεννιά,

          μια κούκλα, μιά ομορφονιά,

          που σ'άλλες κάνουν προξενιά,

          αυτή, μπαρκάρισε λοστρόμος,

          αν κι άγραφος ήτανε νόμος,

          πως η δουλειά 'ταν αντρική,

          μα είχε τέτοια φήμη αυτή,

          που την ζητούσαν όλοι,

          και στου Πειραιά μέσα την πόλη

          ακούγονταν στα καφενεία

          ως ...η θαλασσολύκαινα Λουκία,

          για τα κατορθώματα της

          όταν αυτή ήτανε ναύτης,

          πως σκύλος ήταν στη δουλειά της

          παρ ότι αυτή 'τανε γυναίκα.

Ξένοι την λέγαν "Φόρτε Γκρέκα".....            *η δυνατή Ελληνίδα

Με τον πορτ κάπτεν* Τερλιξή                      *αντιπρόσωπος του εφοπλιστή

και δυό μηχανικούς μαζί,

για να το τσούξουν είχαν βγει,

και κατά τύχη είχαν μπει,

σ' Ελληνικό ένα ουζερί

στην Ισπανία, στο Πασάχες,*                           *Ισπανία

και λέγαν ότι, Ρώσοι ναύτες

πήγανε να την πασπατέψουν..

Τότε για να την προστατέψουν

επλακωθήκανε οι δικοί της..

Κι αυτή...

Συνέχισε μήπως το κρασί της ?

Κρύφτηκε απ' την ταραχή της ?

       Δεν μπόραγαν να το πιστέψουν

       στο πλοίο σαν γυρίσαν πάλι

       οι ναυτικοί οι άλλοι,

       τις πόσες έριξε μπουνιές,

       αντί να βγάζει αυτή στριγκλιές,

       όπως το κάνουν κοπελιές....

Χρόνο με χρόνο, μήνα-μήνα,

και μ' εξετάσεις στην Αθήνα

μάζεψε όλα τα πτυχία*                                       *αξιωματικού και πλοιάρχου

τα πιο πολλά με αριστεία...      

           ______________

         Ήτανε πρώτη φορά,
               που καπετάνισσα ρωμιά,
               στη γέφυρα θάκανε κουμάντο.

               Πετάει με "Ιμπέρια" στο Ορλάντο,
               στη Φλόριντα των ΗΠΑ...


              Σαν τον μπαμπά της 
                                     [φτάνει σκνίπα

              γιατί φοβόταν τ' αροπλάνο*                               *αεροπλάνο
            κι ήπιε ένα τόνο παραπάνω,
              αδειάζοντας δεύτερο μπουκάλι

              με "μπέηλις"* που φέρνει ζάλη..                   *Baileys Irish whiskey

                                                     

            Στο Τζάκσονβιλ μέχρι να φτάσει

              φέραν καφέ να της περάσει....

              ..και παραλαμβάνει το "Ιωνία"

              με προορισμό Ιαπωνία..

              Το ίδιο τάνκερ, τον γκαζά,
              που όταν ήταν τόση δα,      
              απ' έξω κι ανακατωτά

              ήξερε απ' όλους πιο καλά,

              γιατί 'ταν το κουκλόσπιτό της,

              στον μυστηριώδη τον δικό της

              τον κόσμο τον θαλασσινό της.

        Σχόλια, ιστορίες, πάλ' τα ίδια...

        Που νάξεραν πως τα γονίδια

        που είχε η καπτα Λουκία,

        έρχονταν απ' την ιστορία..

        Είχε η μικρή καταγωγή

        από το σόι του Κωσταντή,

        του ήρωα πυρπολητή,

        του Κωνσταντή Κανάρη,

        που απ' το κύμα είχε πάρει,

        αυτά τα άγρια γονίδια,

        και τα μετέδωσε στην ίδια.

___________________________________________

Μία Χιπ Χόπ-ερα

Το στόρυ σε σκηνές  -6η

______________________________________________________________________  του Οδυσσέα Ηβιλάγια

Ραπ-όπερα  

Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga
e-mail: pmataragas@yahoo.com

''μπατεργόρθ'': προετοιμασία πλυσίματος αμπαριών

''μπατεργόρθ'': κατέβασμα στο αμπάρι της μηχανής πλυσίματος

''μπατεργόρθ'' μετά το πλύσιμο:
η αποκομιδή υπολειμάτων πετρελαίου, ''sludge''

___________________________________________________________________

*   Η Λουκία Δημητρίου Ματαράγκα, Γρηγοροπούλου, Λεοντίτση,Θεοδοσίου, Κανάρη, είναι φανταστική ηρωίδα του ποιητή και κάθε ομοιότητα με πρόσωπα είναι εντελώς συμπτωματική.... Ίσως πάλι να κάνω και λάθος!!

Η καρακουνημένη, κατακουνημένη καταπονημένη από τα κύματα των ωκεανών μνήμη του αφηγητή μπορεί να σφάλει πάλι.. 

Δέστε γιατί ταρακουνήθηκε το μυαλό μου...

* Ταματάβε (Toamasina) είναι η πρωτεύουσα της περιοχής Atsinanana στην ανατολική ακτή της Μαδαγασκάρης στον Ινδικό Ωκεανό. Η πόλη είναι το κύριο λιμάνι της χώρας, που βρίσκεται 215 χιλιόμετρα (134 μίλια) βορειοανατολικά ης πρωτεύουσας Ανταναναρίβο, κοντά στο κέντρο της ανατολικής ακτής σε 18 10 S, 49 32 Ε ....

* Πασάχες(ισπανικά: Pasajes) είναι μια πόλη που βρίσκεται στην επαρχία της Γκουιπούθκοα στην Αυτόνομη Κοινότητα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Είναι μια κοινότητα αλιείας, εμπορικό λιμάνι και η γενέτειρα του ναυάρχου Blas de Lezo.

  the foreigner